Sıvı kristal ekranların (LCD) ana hammaddelerinden biri olan polarizörler, üretim maliyetlerinin yaklaşık %20 ila %30'unu oluşturur. Bu makale örnek olarak TN LCD için polarizörü ele alıyor ve birçok LCD polarizör kullanıcısının daha çok endişe duyduğu bazı sorunları tanıtıyor.
Polarizör, çok katmanlı polimer malzemelerle birleştirilmiş, polarize ışık üreten bir tür optik filmdir. LCD ekrandaki farklı kullanıma göre kabaca iki türe ayrılabilir: ön sayfa (ayrıca şeffaf sayfa olarak da bilinir) ve negatif sayfa (aynı zamanda yansıtıcı sayfa olarak da adlandırılır).
Polarizasyon tabakası: PVA (polivinil alkol) filmden boyama ve germe işleminden sonra yapılır. Bu katman, orijinal polarize edici film olarak da bilinen polarizatörün ana parçasıdır. Polarizasyon katmanı, polarizatörün polarizasyon performansını ve geçirgenliğini belirleyen, aynı zamanda polarizatörün renk tonunu ve optik dayanıklılığını etkileyen ana kısımdır. Polarizasyon katmanının temel işleme teknolojisi, boyama yöntemine göre iki seri boya serisine ve iyot serisine ayrılabilir. Germe işlemine göre kuru germe ve ıslak germe olmak üzere iki seriye ayrılabilir. Malzemesini ve işleme teknolojisini değiştirmek, polarizasyon, geçirgenlik, renk tonu ve optik dayanıklılıkta doğru ayarlamayı sağlayabilir.
TAC katmanı: PVA filmden yapılmış polarizasyon katmanının suyu emmesi, solması ve polarizasyon performansını kaybetmesi kolaydır. Bu nedenle, nemi ve havayı izole etmek, polarizasyon katmanını korumak için her iki tarafta iyi optik tekdüzelik ve şeffaflığa sahip bir TAC (triasetat selüloz ester) filminin kullanılması gereklidir. TAC filminin UV KESİM ve Parlama Önleyici işlevlerle kullanılması, ultraviyole önleyici polarizörlere ve parlama önleyici polarizörlere dönüştürülebilir.
Yapıştırıcı: Yansıtıcı film tarafı yapıştırıcısı ve soyma filmi tarafı yapıştırıcısı olarak ayrılabilir. Yansıtıcı filmin yan yapıştırıcısının rolü, yansıtıcı filmi TAC filmine sıkı bir şekilde bağlamaktır ve işlem gereksinimleri, yeniden soyulabilirliğe izin vermez. Soyma filmi yan yapıştırıcısı, polarizörün yapışma performansını ve yama işleme performansını belirleyen, basınca duyarlı bir yapıştırıcıdır. Performansı, LCD polarizör kullanıcıları için en çok endişe duyulan konulardan biridir. Ayrı film: Bir tarafı silikon kaplamalı PET (etilen tereftalat) filmdir. Esas olarak basınca duyarlı yapışkan tabakayı korur. Aynı zamanda LCD yaması için soyulma kuvveti de oldukça önemlidir. İşlenebilirliğin belirli bir etkisi vardır.
Koruyucu film: Bir tarafı EVA katmanı (etilen vinil asetat kopolimer) ile kaplanmış PE (polietilen) filmdir. Düşük viskoziteye sahiptir ve TAC filminin yüzeyini korur.
Yansıtıcı film: Tek tarafı alüminyum buharlaştırılmış PET filmdir. Şu anda, yönsüz yansıtıcı buharlaştırılmış alüminyum filmin çoğu kullanılmaktadır. Yansıtıcı film, transflektif bir filmle değiştirilirse, transflektif bir polarizör yapılabilir. Ayrıca çeşitli arka plan renkleri ve aynalar elde etmek için çeşitli altın kaplama, gümüş kaplama ve lazer filmler de yansıtıcı film olarak kullanılabilir.
Genel olarak TN tipi LCD polarizörün sabit bir boyutu ve sabit bir emme ekseni vardır. Özel boyutlu bir LCD polarizör için üreticilerin soğurma eksenini ölçmesi gerekir. Şu anda özel bir optik alet - Optik Emilim Ekseni Ölçüm cihazı (OI-OAM) uygulamamız gerekiyor.
Üç öğeye ayrılabilir: tek, paralel ve çapraz. Genellikle JIS-Z-8701'e uygun olarak entegre bir küre spektrofotometresi ile ölçülür. Bunlar arasında, tek geçirgenlik tek bir polarizörün geçirgenliğini ifade eder, paralel geçirgenlik (H0) paralel soğurma eksenlerine sahip iki polarizörün geçirgenliğini ifade eder ve dik geçirgenlik (H90), dik soğurma eksenlerine sahip iki polarizörün geçirgenliğini ifade eder. Üç göstergeden H0 ve H90, LCD üreticileri için çok önemli olan LCD ekranın parlaklığını (H0) ve kontrastını (H0/H90) etkiler. Daha da önemlisi, yüksek parlaklık ve yüksek kontrast ile iyi bir görüntü efekti elde etmek için H0'ın mümkün olduğu kadar yüksek ve H90'ın mümkün olduğu kadar küçük olması arzu edilir.
Genellikle entegre küre spektrofotometresi ile ölçülen a ve b değerleriyle temsil edilir. A ve b değerleri, CIE (Uluslararası Aydınlatma Komisyonu) Laboratuvarı renk sistemindeki renk koordinat değerleridir. Bir dizi a ve b değerine karşılık gelen yaklaşık renk, renk koordinat tablosundan bulunabilir.
Polarizör tarafından üretilen polarize ışığın genel verimliliğini gösteren hesaplanmış bir değerdir. Formül H0/H90 = (1+ν2)/ (1-ν2) şeklinde dönüştürülebilir. ν değeri %100'e yaklaştıkça kontrastın da yüksek olacağı (H0/H90) görülmektedir.
Üç öğeye ayrılmıştır: koruyucu filmin soyulma kuvveti, soyulma filminin soyulma kuvveti ve cam alt tabakaya karşı soyulma kuvveti. Üç çeşit soyma kuvvetinin ölçümü, JIS-C-2107 standardına göre çekme test makinesi tarafından gerçekleştirilir. Koruyucu filmin soyulma kuvveti ve soyulma filmin soyulma kuvveti 180° yönünde ölçülür ve cam alt tabaka 90° yönünde ölçülür. Soyun. LCD üreticileri için polarizörün cam alt tabakaya soyulma performansı çok önemlidir. Yapıştırdıktan sonra kısa bir süre içinde (4-6 saat) soyulması zorsa veya soyulduktan sonra cam plaka üzerinde tutkal kalıntısı varsa, polarizörün yeniden işlenebilirliği zayıf olacak ve kötü yerleştirme, tüm LCD ekranın hurdaya çıkmasına neden olacaktır. Bununla birlikte, soyma kuvveti küçükse, polarizörün cam alt tabaka üzerine lamine edilmesinden ve soyma filminin yüzeyinin çentiklenmesinden sonra basınca duyarlı yapıştırıcının dayanıklılığının ve nem direncinin azalmasına neden olmak kolaydır, bu da polarizörün performansını etkiler.
Dayanıklılık testi, soyulma filmini ve polarizörün koruyucu filmini soyup cam alt tabakaya yapıştırmak için yapılır. Basınç altında köpüğü giderildikten sonra deney öncesi ve sonrası değişikliklerin gözlemlenmesi için sabit sıcaklık ve nem kutusuna yerleştirilir. Bunlar arasında köpüklenme ve soyulma indeksi esas olarak yapıştırıcının dayanıklılığını değerlendirmek için kullanılırken, optik değişim indeksi PVA katmanının dayanıklılığını değerlendirmek için kullanılır. Polarizörün dayanıklılık gereksinimleri, farklı tipteki LCD ürünlerinin tasarım gereksinimlerine (kullanım ortamı) göre belirlenmelidir.
