Lensspanning is een term die zelden wordt genoemd, maar is soms de hoofdoorzaak die visueel ongemak en vermoeidheid veroorzaakt. Bij het verwerken van montuurglazen zijn sommige verwerkers geneigd de lenzen iets groter te slijpen om te voorkomen dat de lenzen te los zitten en van het montuur vallen. Als de schroeven op het frame zijn bevestigd, zitten ze vaster om te voorkomen dat ze wegglijden. Het is echter waarschijnlijk dat deze operatie de druk op de lens vergroot en ongemak bij het dragen veroorzaakt.
Vandaag raden we een handige manier aan om lensstress te detecteren.
Dus wat is lensspanning?
Lensspanning betekent dat wanneer de aardlens op het frame is geïnstalleerd, het lensoppervlak niet gelijkmatig breking heeft vanwege redenen zoals een te grote lensgrootte of een te strakke bevestiging van de frameschroeven. Daarbij vormen zich watergolfrimpels, een fenomeen dat de beeldkwaliteit beïnvloedt. De spanningsverandering van de lens kan niet rechtstreeks met het blote oog worden waargenomen en kan alleen worden gedetecteerd met behulp van een speciaal optisch instrument - een glazen polariscoop.
En hoe ontstaat lensstress?
Er zijn twee manieren om lensspanning te genereren, zoals hieronder weergegeven:
Eén daarvan is dat de compressiedichtheid rond de lens toeneemt als gevolg van het strakker worden van de lens. Ondertussen verandert de brekingsindex, waardoor een fenomeen van 'dubbele breking' ontstaat.
De tweede is ongelijkmatige extrusie waardoor er 'rimpels' op het oppervlak van de lens ontstaan, waardoor afbuiging en verstrooiing ontstaat.
Als het een spanningsvervorming op korte termijn betreft, kan deze worden verlicht of zelfs hersteld nadat de externe kracht is verwijderd. Als het echter de spanningsvervorming is die wordt veroorzaakt door langdurige extrusie, kan het mogelijk zijn dat het niet kan herstellen, zelfs niet als het opnieuw wordt geïnstalleerd. Het kan alleen opnieuw worden aangepast.
Lensspanning komt relatief vaker voor bij brillen met volledige rand. Als de trekhaak bij brillen met een halve rand te strak zit, zal deze ook aanwezig zijn. Het komt meestal voor in perifere delen en heeft weinig effect op de menselijke visuele kwaliteit. Het is dus niet gemakkelijk om waargenomen te worden. Maar als de restspanning te groot is, zal dit de centrale optische zone aantasten, waardoor wazig zien en visuele vermoeidheid ontstaat.
