Dubbelbrekende componenten zijn een speciaal type optische componenten die dubbele breking vertonen.
Dat wil zeggen dat het gebroken licht zich in twee richtingen voortplant: gewoon licht (o light) en buitengewoon licht (e light). Fasevertraging heeft betrekking op het faseverschil tussen o-licht en e-licht wanneer licht door een dubbelbrekende component gaat. De grootte van de fasevertraging hangt samen met factoren zoals de materiaaleigenschappen, de geometrie van de component en de golflengte van het invallende licht. Het nauwkeurig meten van de fasevertraging van dubbelbrekende componenten is van groot belang voor het ontwerp en de prestatie-evaluatie van optische systemen.
In optische vezelcommunicatiesystemen kan de meting van fasevertraging bijvoorbeeld worden gebruikt om de dispersiekarakteristieken van optische vezels te meten, waardoor de bandbreedte en transmissieafstand van optische vezeltransmissie worden geoptimaliseerd. In beeldapparatuur zoals optische microscopen en optische coherentietomografen kan het meten van fasevertraging worden gebruikt om de resolutie te verbeteren en de oppervlaktetopografie van monsters nauwkeurig te meten.
De specifieke methode voor uiterst nauwkeurige detectie van fasevertraging in dubbelbrekende componenten maakt gebruik van het principe van foto-elasticiteit. Wanneer licht door een polarisator reist, wordt het circulair gepolariseerd licht. Wanneer een monster met fasevertraging wordt geplaatst, is er een optische vertraging tussen de langzame as en de snelle as. Het uitgaande licht wordt dus elliptisch gepolariseerd licht. Door de analysator te draaien, kan de rotatiehoek van het gepolariseerde licht dat wordt beïnvloed door de aanwezigheid van fasevertraging nauwkeurig worden gedetecteerd. Onder de automatische Polariscoop bevindt zich een meetinstrument om fasevertraging nauwkeurig te meten.
